AI a rynek pracy. Modele nie są zgodne co do ryzyka

Obawy o to, że nowoczesna technologia zastąpi ludzi na stanowiskach pracy, towarzyszą nam od lat. Jednak najnowsze badanie przeprowadzone przez ekonomistów rzuca na ten problem zupełnie nowe światło. Okazuje się bowiem, że czołowe modele AI drastycznie różnią się w ocenie tego, które zawody są faktycznie zagrożone automatyzacją. Z tego powodu trudno o jednoznaczną prognozę dla rynku pracy, co stawia pod znakiem zapytania rzetelność dotychczasowych wskaźników ryzyka.

Dlaczego algorytmy się mylą?

Naukowcy przeanalizowali odpowiedzi trzech wiodących systemów: ChatGPT, Gemini oraz Claude. Wyniki analizy zaskoczyły badaczy, ponieważ modele te często wskazywały zupełnie inne profesje jako te „narażone na ekspozycję”. Przykładowo, Claude ocenił zawód księgowego jako wysoce zagrożony, podczas gdy Gemini przyznało mu znacznie niższy stopień ryzyka. Podobne rozbieżności wystąpiły w przypadku menedżerów reklamy oraz dyrektorów generalnych.

Dlaczego dochodzi do takich różnic? Odpowiedź tkwi w sposobie, w jaki każde AI interpretuje konkretne zadania zawodowe. Modele te nie opierają się na obiektywnej prawdzie ekonomicznej, lecz odzwierciedlają specyficzne polityki swoich deweloperów oraz błędy zawarte w danych treningowych. Ponadto badania wykazały, że systemy te mają tendencję do powielania istniejących schematów. Jeśli dany sektor, np. analityka finansowa, już teraz mocno korzysta z technologii, modele automatycznie przypisują mu wyższe ryzyko zastąpienia w przyszłości.

Trzy metody pomiaru ryzyka

Obecnie badacze stosują trzy główne metody, aby ocenić, jak AI wpłynie na zatrudnienie. Są to:

• manualne oceny zadań dokonywane przez ekspertów,
• ankiety przeprowadzane wśród pracowników już korzystających z narzędzi cyfrowych,
• automatyczne analizy generowane przez same modele językowe.

Brak zgody między algorytmami sugeruje jednak, że poleganie wyłącznie na jednej z tych metod może prowadzić do błędnych decyzji politycznych i gospodarczych. Decydenci powinni korzystać z wielu miar jednocześnie, aby uzyskać pełniejszy obraz sytuacji. Pracownicy natomiast mogą odetchnąć z ulgą, ponieważ wizja masowego i przewidywalnego zastępowania ludzi maszynami nie jest tak oczywista, jak dotychczas sądzono.

Człowiek wciąż w centrum

Podsumowując, sztuczna inteligencja nie jest jednolitym głosem wyrokującym o przyszłości gospodarki. Skoro same narzędzia technologiczne nie potrafią się dogadać co do skali zagrożenia, prognozy o „końcu pracy” należy traktować z dużym dystansem. Ostatecznie o losie zawodów zadecyduje nie tylko moc obliczeniowa maszyn, ale także koszty ich wdrożenia oraz ludzka kreatywność. W rezultacie to właśnie synergia obu tych światów będzie fundamentem nowoczesnego rynku pracy, a rola człowieka pozostanie kluczowa.

Przeczytaj także: Jak młodzi używają ChatGPT?

Opracowanie na podstawie: enterpriseai.economictimes.indiatimes.com

Last Updated on 13 maja, 2026 by Karolina Bandulet